Niewidome klucze

autor:  Piotr Paschke
5.0/5 | 4


Nie umiem pić słodkich drinków
i pamięci ;



siedem grzechów głównych
nie ma mnie o co zapytać .

Nie umiem stać i przyglądać się bezradności
krojonej pościeli ;
jestem zbyt najedzony wspomnieniami
by naprawdę ją zrozumieć .

Tylko ciało sprawdza
czy mam jeszcze stygmaty ;
bawi się ze mną w niewidome klucze .

Oddycham płucami
prawdziwych męczennic
wielkich sypialni ;


wszystkie popsute kiedyś lalki
trzeba zapamiętać
nawet z tej dobrej strony .



 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

My rating

zmieniłbym tylko jedno słowo - w ostatnim wersie: "nawet" na "zawsze". Ale to subiektywne odczucie, które nie ma nic wspólnego z oceną wiersza.
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: