pochód

pochód

idziemy zgodną ławą niezgodnych charakterów
szeregi pierwsze w brzegu na brzegu ciemnej rzeki
z piekącym wrzodem wspomnień parszywie trudnych celów
idziemy na stracenie w nieodgadniony niebyt

zgrabiałe liście dłoni spuszczonych w bezsilności
na których pył przeszłości wydrążył krwawe ściegi
oddają chłodny dotyk - wspomnienie po godności
spłacamy swym milczeniem niezaciągnięty kredyt

odcięli nam już głowy by myśleć się nie dało
zakuli w kamień zmysły i ciała niepotrzebne
zabrali nam ideę by ziarno się nie siało
istnienia sobie obce choć kiedyś tak pokrewne

już mylą nam się kroki w tym marszu nieuchronnym
splątany potok złudzeń co w ciszy wciąż się roją
mijamy puste twarze bezdusznych niepokornych
idziemy bez wytchnienia na przekór tym co stoją

PW