Labirynt samotności

5.0/5 | 6


Gęste ściany zamykają myśli, uczucia, nas
w labiryncie samotności.
Kto pierwszy przejdzie przez drzwi
nie otwierając starych klamek jak puszek Pandory?
Wtedy poczujemy różane płatki wolności pod stopami.
Wyznaczamy własną skalę normalności.
Wewnętrzne dźwięki lęków przegonimy wspólnym śmiechem.
Z list dawnych planów stworzymy jedną przyszłość.
Będziemy podróżować plażami, górami, łąkami, rzekami,
eksplorować smaki życia.
Nigdy więcej nie szukać miłości, a nią być.

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: