Benedictum.

Błogosławione poranki gdy ptaki,
z gałęzi drzew śpiewają serenady.
Ach chciałbym promień słońca ułapić,
albo też schwycić chmur całun sinawy.



Błogosławione drzewa co szumią,
zawodząc jednostajne pieśni.
I wichrów ciosy nieustannie tłumią,
majestatyczne tarcze dni bezgrzesznych.



Błogosławione wieczory purpurowe,
gdy schodzi słońce za horyzont.
Kiedy Cię żegnam czułym słowem,
i gdy całuję na spoczynek idąc.



Błogosławiony każdy dzień żywota,
każde najcichsze ptaka śpiewanie.
Bez względu czy to nasza Golgota,
czy też radosne Zmartwychwstanie...



Andrzej Tomasz Maria Modrzyński
09.08.1994r.