Lustro słońca

autor:  Jolanta Weronika
5.0/5 | 9


Niech wiatr poniesie
dusze płaczące
tam gdzie tęsknota
kończy swój szlak

Tęczowym płaszczem
smutek ubierze
by w lustrze słońca
ujrzały swą twarz

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Taka naciągana piąteczka wiersz niby ładny, ale to tylko wierszyk, I taki smutny;)) Dusze płaczące;)))tam gdzie tęsknota kończy swój szlak;))) To mi się właśnie z tym skojarzyło, piaska chodź przytul przebacz;)) nie wiem skąd mi się to wzięło;)) ale jak Pani u mnie ja u Pani;)

;))) przepraszam druga strofka;))) w sumie dziś słońce i piękna wiosna;))
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: