Pentaptyk polny

***
Czarne stada wierszy
wylatują na żer.
Nie rozdziobią mnie
przed świtem.

**
Zasiałem
tyle niepokoju.
Puenta
przerosła plony.

*
Nawoź mnie na pokuszenie,
chabrami,
makiem
i dzięcieliną.

**
Kłosy ostre
jak kły.
Mysz
bawi się w kotka.

***
Kosiarz nie ze mnie umysłu.
Mielę ziarna słów
na chleb
dla poezji.