Duszy łzą

Pogubiłam
Ścieżki dróg
właściwych

żeby odzyskać wzrok

Rozsypałam
Piasku worek
wspomnień

by lekko nosić

Rozgryzłam
Kamienie prawdy
zgorzkniałe

żeby poczuć smak

Pogmatwałam
losem życia
napotkanego

by pustką wrócić