Kobieta puch marny
Empatyczna i asertywna
Czule spogląda nawet na tych,
co nie słyszą ptasich westchnień
Harda i twarda wobec tych,
którzy nie mają czasu dla niej,
choć ona nim obdarowuje
Pieszczotliwa muzyka dla szorstkich myśli
Zapomnienie zgniłych wspomnień
Cisza w czasie burzy
Bez szukania odnajduje
radość pod przykrywką
strawy osamotnienia
Milczy choć grzmi
Stąpa we łzach
gdy gasi pożar duszy
Czule spogląda nawet na tych,
co nie słyszą ptasich westchnień
Harda i twarda wobec tych,
którzy nie mają czasu dla niej,
choć ona nim obdarowuje
Pieszczotliwa muzyka dla szorstkich myśli
Zapomnienie zgniłych wspomnień
Cisza w czasie burzy
Bez szukania odnajduje
radość pod przykrywką
strawy osamotnienia
Milczy choć grzmi
Stąpa we łzach
gdy gasi pożar duszy
Wersje wiersza
Moja ocena
@ Jarosław Burgieł
fakt, baaardzo dziękuję!Nie
Nie czuło tylko czule...@ iwona stokrocka
każde słowo jest zamierzone, także spalanie własnych płomienidla mnie
brzmi jak poradnik dla nieporadnej.no i... 'by nie spalić własnych płomieni'
płomieni się nie spala. płomienie się gasi.
pozdrawiam.