ust naszych wina

ust naszych
zdumionych spotkaniem
zetkniętych w przelocie
jak mijające się ptaki
nie wytrę z pamięci

tylko ten żal zastygły w kącikach

nie zmywa go deszcz
nie roztapia słońce
w nikłą mgłę ubrany
jak trawy w przedświcie
kładzie się na koniec języka


Yvonne Maria Nowa