samotne wieczory

samotna lampka Chianti

dopełnia barwę karminu

tęsknota wiruje zakolami ćmy

osiada pomiędzy smugami półmroku

pokoju wzmagając drżenie

bukietem wspomnień dotyku

słów muśnięć zastygłych;

na zawsze


kiedyś ciepły fotel - ziębi

dłoń pieści jego fakturę w nadziei

zetknięcia się z nierealnym marzeniem

jak i usta w oczekiwaniu

na jeden jedyny dotyk