domek

po drodze było do Ciebie
bo chciałem iść właśnie tędy
pragnąłem na Twoim chlebie
i soli połamać zęby
przyniosłem wszystko co było
nic żeby było nie miałem
chciałem by było nam miło
chwilkę
nie życie całe

bez Ciebie nie ma już drogi
domu i chleba i soli
jestem bez Ciebie ubogi
z nie przymuszonej swej woli

już niepotrzebne mi buty
wolę Twój stół i poduszki
przyszedłem do Ciebie w lutym
i zjadłem chleb...

stąd te pod stołem okruszki