w cieniu

ściskam koszyk w ręku
od czasu do czasu przysiadam
milczymy - wspólnie
dajemy się łaskotać cieniom

on chce się wypełnić dla mnie

zapachem lasu
w grzybach
i spacerem
(z czasem coraz lżejszymi
kamieniami)

cóż
to prawda -
- dłuższym przystankiem
języka za zębami