TyVi

To już
trzecia
zimna kawa,
czy herbata,
powieki chmurnych myśli,
spuszczone do połowy
żaluzje,
zostawiam trochę światła na wypadek,
gdybyś zabłądziła
w półmroku,
pomyliła drogi
między wersami.
Nie taki poemat na dobranoc,
w telewizorni
same złe wieści.
Kropka nad i
wisi w powietrzu,
puenta nie musi być smutna.
Rano przecież
śniadanie mistrzów.