Módlcie się

Rozstrzygnie się czyje jest niebo
w imię czego i jakiej słuszności
ten głód, pragnienie, ta pustka
na przeklętym skrawku świętej ziemi

już tylko z łaski składa się ofiara
by czcić i czcić to jeszcze bardziej
by wynosić i wywyższać to ponad
tą niewolę zamkniętą na ziemi.

Ogień co w cudzych rękach zapłonął
i woda co wolno jak wino dojrzewa
wszystko będzie ujęte i policzone
to rozpuści srebro to omami złoto

i tylko uśmiech znów zdradzi te łzy
gdy będą ocierać się o siebie myślami
będą błądzić i szukać dla siebie pustkowie
z dala od kłamstw i wszystkich tajemnic