Lekcje z Horacego

A jeśli to wszystko pęknie jak wazon,
jeśli nasze dni rozleją się jak woda na stole -
co było warte nasze istnienie?

A jeśli zamiana miejsc słońca i księżyca
to tylko parszywa sztuczka, mająca odwrócić uwagę
od faktu, że jesteśmy więźniami kołowrotu,
który i tak ustanie?

Wielkie pragnienie, szlachetny cel:
być czymś więcej niż tylko wspomnieniem.
Chwycić choć na chwilę wskazówki niebiańskich zegarów
i zabronić im biec. Niewiele, a prawie wszystko.

Idź, póki możesz. Na twardym kamieniu świata
wyryj swoją pieczęć, odciśnij swoje imię
na sercach, które poniosą je dalej - już inne.