jednak

jutro będzie już lepiej
czas lecąc tak szybko
przyciąga ziemią
ulegając grawitacji siłom
ziewam mrużąc oczęta
jak kotek po kolacji

krótka noc pełna migawek
cały świat kręcąc się w głowie
spędza sen z ołowiannych powiek
rozkrzeszony żarliwy niepokój
podbija gorączką słupek rtęci
wstać tylko wstać byle nie leżeć

kilometry kręcone wokół mebli
surowe tykanie zegara
świat się kiedyś zawali
poczekalnią jest sypialnia
zasypiam z numerkiem w ręku
budząc się rześkim rankiem