Grzechu warte...

błąkają się gdzieś moje myśli we śnie
w obszarach grzechu pierworodnego
między ustami a brzegiem twych ud
(na jawie też nie jest inaczej)
jakoś obce jabłko lepiej smakuje
i wąż wije się erotyczniej
nie musząc wcale długo kusić
cóż wygnanie, gdy przyjemności są
...wtedy dopiero raj się zaczyna

a więc grzesz Adamie... i ty Ewo
róbcie to wszędzie...i z kim się da
przez takich jak Wy rodzą się poeci
...i coraz lepsze wiersze powstają!