prowizoryczne niebo

autor:  TiAmo
5.0/5 | 19


Księżyc jedyny prawdziwy w pełni
zgubił drogę

Błądzisz wśród wąskich uliczek
swoich niedoskonałości

Aura godna zwątpienia
deszcz roztrwonił kolory

Potknęłaś się o mijającą jesień
o przyleganie w domniemaniach

Byłaś u kresu drogi po nietykalność
Zaprzepaścił



 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

@ migdałowa_melancholia

Cieszę się bardzo.
Dziękuję:)

@ Małgorzata Gadaszewska

Małgosiu, ogromnie mi miło. Sama chętnie nauczyłabym się wiele od Ciebie.

serdecznie pozdrawiam.

@ Marek Porąbka

Tak Marku, (nie)stety.

...

,, przyleganie w domniemaniach"... podoba się :)
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Twoja delikatność w smuteczkach jest godna podziwu. Ja to obcesowo wywalam za drzwi. Może się czegoś od Ciebie nauczę.
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

I zaprzepaścił??
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: