Przepaść

tuzin świeczek zapalę
kładąc palec na ustach,
żeby w mroku na piecu
zimne rozpalić futra.

szepnę głośno milczenie
tam gdzie głosy się szerzą,
żeby słowa przymarzłe
w ciepłe tony uderzyć.

dźwiękiem znoju wzbudzony
znajdę źródło ze świecą,
żeby ciepłem strumieni
w dzień bezchmurny uwierzyć

tak podchodzę po cichu
w każde miejsce i czekam
żeby nabrać odwagi
i pokonać tę przepaść