Dyskretność spojrzenia

Wypływa z brzegów
skrzydłami wioseł
jak ścieżka kropel
świeża u rzęs

wezbraniem wdechów
mruży powieki
w kącikach oczu
zastawia cień

niczym masztowiec
w wilgotnej fali
żaglami wiatru
w źrenicach tkwi

potokiem chwili
nim jeszcze zgaśnie
miarowość światła
w złudzeniach śni.