Do moich nieznanych dziadków

nie poznałam
nie przeżegnałam
w kondukcie żałobnym nie szłam
świat stoi jak stał niczym skała
splątany w cmentarnych wieńcach

wokół sądy przesądy zaklęcia
w życiorysie luka niemała
co dziedziczę prócz póz na zdjęciach
i słów pustych nurzanych w banałach?

gdy już złożę podpis ostatni
gdy pożegnam dalekich i bliskich
czy rozpoznam was tam w jasności
pośród tłumu półprzezroczystych?

RC 16.11.15