Teoria lotu

autor:  jakub mistral
5.0/5 | 21


W tej mgle zginiemy razem.
Na wyciągnięcie dłoni
nie widzę twoich.
Rola jaką mi przypisałaś
jest tylko ścierniskiem.
Słowa jak ziarna
wybieram dziobem
w wiersz.

Strach na wróble
kolekcjonuje
złote pióra.
Błogosławi
uskrzydlonych.
W drodze do nieba
przysiadam
na drucie
jak ptak.

Ciągle próbuję
na swój sposób
być wolnym.



 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Dziekuję

wszystkim za oceny:))))

@ iwona stokrocka

Nie Iwonko. Nie tym razem. Wydaje mi się, że wszystko jest na miejscu. :)))))
Dziękuję :))))

@ Marek Porąbka

Dziękuję Marku za dobre słowa! :)

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

zmieniłabym trochę wersyfikację i zastosowała przerzutnie. same się tu proszą.



Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

wiersz

!!!!!!!!!!!!!

Moja ocena

Dossskonały!!!
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Powinienem...

...napisać wybitny.
Ale czy trzeba.
Wystarczy czytać.
Pozdrawiam

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: