Na zakrętach

puszczam tęsknoty mimo uszu
choć chcą swobodnie w myślach brodzić
prą z coraz większym animuszem
mieszają w sercu
czynią szkody
idę do kina by zagłuszyć
tętent spiętrzonych niepokojów
deszczowy wieczór drży markotnie
w starannym stroju

jutro zobaczę dzikie kaczki
(czy wszystko jedno im gdzie płyną?)
nurtem leniwym
nurtem wartkim
na wprost lub krętą serpentyną
wiatr wciąż przywiewa sentymenty
cisza nie koi woda trwoży
prztyczki
pułapki
i zakręty
u stóp rozdroży...

RC 6.19.15