Jesienny blues

Październik rzucił w okno
zabłąkanym liściem
dmuchnął w komin
rozsypał iskry

w kominku
rozbudzony ogień
szerzej otworzył oczy
syknął oburzony
nim zaległ wśród popiołu
liznął leniwie sękaty korzeń

cisza
nieśmiało wyjrzała z kąta
wygładziła ściany
miękką dłonią zatrzymała
wahadła zegarów

zapachniało czerwcem
gdy nad filiżanką
zatańczył aromat jaśminu
trącony łyżeczką

dziś
tęskniłam za tobą
pierwszy raz od wiosny