Nasza lipo

Rosłaś na rozstaju dróg, dorodna
obfita w liście. Zachwycałaś o każdej
porze. Najbardziej kiedy zakwitałaś.

Byłaś punktem spotkań dzieciaków
idących do szkoły. Kawał drogi.

Nieraz podglądałaś namiętne pocałunki.

Zasłaniałaś przed wstydem
konarami powracających z baru.
Bo nogi odmawiały posłuszeństwa.

Pozwalałaś ranić się pineskami,
by łączyć łzy z wypisującymi klepsydrę.

Niejednokrotnie uratowałaś życie
naprowadzając kierowców na pilne wezwania.

Wydano zaoczny wyrok na ciebie.
Z braku świadomości czym dla nas byłaś.

Wybacz nam, zrobiono to poza nami.