Emigrantka

porozłaziłam się na różne świata strony
wszędzie wiatr wieje
wszędzie srebrny wschodzi księżyc
na dwóch biegunach tkwię i moszczę się pomiędzy
skurczony glob odsłania niedomknięte bramy
obce języki już przestały mnie przerażać
zbieram kolory
wchłaniam smaki
czytam twarze

czasem znienacka przylatują niepokoje
każda płacząca wierzba łzy wyciska z oczu
smukła topola maki fiolet leśnych wrzosów
niemi świadkowie moich drżeń i nieukojeń
pustka osiada z wdziękiem by napęcznieć w krtani
i się tęsknotą wzbić do gór i gniazd bocianich

otwarta przestrzeń przekłamuje drogowskazy
a chleb nie pachnie tak jak kiedyś
zwiędły smaki
coś tam kuleje w środku choć po wierzchu "happy"
szukam zaczarowanych snów
i dorożkarzy
chociaż nas dzieli parę rzek i kilka granic
wciąż kocham moje miejsce
za wszystko
i za nic


RC 1.06.2015