Bieguny

autor:  Renata Cygan
5.0/5 | 11


Bieguny

Coraz śmielej oddzielnie, mniej pytań, brak spojrzeń,
żonglerka unikami, wymijanie w progu.
Czy wszystko w porządku? - Tak, czuję się dobrze,
by wzmóc pracę serca, dam ci napar z głogu.

Tak ładnie się rozkrzewił na trawniku modrzew,
jeszcze całkiem niedawno kruchutki i wątły...
Pamiętam, wbiłeś tyczkę, gdy chwiał się na boki.

Księżyc w nowiu, noc parna, róże, przypływ, odpływ
i ty w białej koszuli - jeszcze złotooki.
Pod powiekami tli się tamtych zdarzeń odprysk...

Teraz blaski zszarzały, mgłą zachodzi wieczór,
w oczach błądzi zmęczenie; dobranoc śpij dobrze.
Sztywny pocałunek maciejkowych etiud.
Odpuść,
drzwi mi otwórz,
błogosław
i rozgrzesz.

RC 21.05.2015

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Jestem pod wrażeniem!
Moja ocena:  
28.05.2015,  PIT

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

@ Marek Porąbka

Dziękuję :))
Pozdrowionka :))

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Co tu uzasadniać...
Świetny wiersz.
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: