Cudzysłów prawdy

W źrenicy światła dnia
zagnieżdżone krople ciszy
wspomnienia ulotne białe motyle
gubią resztki ociężałych myśli

wiatr ramionami drzew posłusznie
złudne paciorki czasu liczy
w krypcie wieczności
gdzie spoczywają wszystkie tajemnice
ktoś tłustym drukiem na dole
dopisuje po cichu moje imię