Na urwisku
samotnie stoję na urwisku
bogato strojna w marabuty
przede mną fobie za mną wszystko
zgubiłam drogę sens i buty
przede mną znaki zapytania
i kupki zwątpień przyczajone
niedokończone sny i zdania
i tylko łzy jak dawniej słone
wnet się przygarnę w własne ręce
odkryję stare nowe miejsca
i puszczę przodem zwiędłe serce
by się wyzwolić z zakrzepnięcia
samotnie stoję pełna wzruszeń
w ustach mam popiół w oczach zawód
lecz będzie dobrze tylko muszę
przepłynąć siedem świętych stawów
RC 21.03.15
bogato strojna w marabuty
przede mną fobie za mną wszystko
zgubiłam drogę sens i buty
przede mną znaki zapytania
i kupki zwątpień przyczajone
niedokończone sny i zdania
i tylko łzy jak dawniej słone
wnet się przygarnę w własne ręce
odkryję stare nowe miejsca
i puszczę przodem zwiędłe serce
by się wyzwolić z zakrzepnięcia
samotnie stoję pełna wzruszeń
w ustach mam popiół w oczach zawód
lecz będzie dobrze tylko muszę
przepłynąć siedem świętych stawów
RC 21.03.15
Moja ocena
Moja ocena
@ Renata Cygan
:-))Moja ocena
@ Malwina
Dziękuję Ci Malwinko.A takiego rycerza każda by chciała :)
Pozdrawiam :)
@ Marek Porąbka
I cóż ja mogę powiedzieć? Naprawdę bardzo Ci dziękuję za dobre słowa. Jest mi niezmiernie miło, że jesteś moim wiernym czytelnikiem, i cieszę się, że moim pisaniem trafiam w Twój gust. Bardzo serdecznie Cię pozdrawiam :)Moja ocena
Moja ocena
Masz rycerza Reniu :))a wiersz jak zwykle piękny
Moja ocena
Moja ocena
Pomiędzy nutkami smutku jest też sporo nadziei.Tym którzy nie wiedzą spieszę z informacją że Renata jest zakwalifikowana (przeze mnie) jako ; DOBRO NARODOWE.
I jako takie podlega szczególnej ochronie.
A czwarta zwrotka przepiękna.
Moja ocena