Papierowy motyl

Jutro ci wytnę z papieru motyla,
tak prawdziwego jak w oczach ciekawość.
To nic, że będzie żył tylko przez chwilę,
ważne, że chwilę ujrzę twoją radość.

Potem motyla owiniemy w listek
miękki jak uśmiech i ciche westchnienie.
Wcale nie musi być to już, po wszystkim,
starczy, że będziesz mieć w oczach nadzieję.

Wystrugam ci jeszcze prawdziwego ptaka
z lipowego drzewa, w którym żyły skrzaty.
I będą ci grały dobre duszki lasu
jakby grał na liściu papierowy motyl.