popiół

autor:  andrzej talarek
5.0/5 | 7


pozostałość
jako produkt spalania
oczywistość
gdy nie pytamy z czego
i dlaczego

jego pyliste cząsteczki osadzają się na twarzach
w płucach na butach
bezboleśnie
zrodzone z bólu drażnią spojówki
wyciskają łzy

cząsteczki popiołu są szare
z białymi ziarenkami kości
rozsiane w ziemi wrastają w nią znakami
trudnymi do odczytania

pozostałość to pamięć do rozdzielenia
mak kosteczek dla kopciuszka
popiół dla macochy

czy lepiej się nie urodzić?
nie czekać nie szukać?
lecz jeśli jest wybór
to musi być coś przed
i coś po

popielec pokutny
bezcielesny
postny

pozostałość
po nim radość?

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: