Nieobecna obecność

Spowszechniało mi życie
zczerstwiała codzienność
zgiełk dnia wrasta w ciszę
szarość oplata zagubione godziny


Na skraju pogodnego nieba
czają się cienie zdradliwe
poranek dławi się krzykiem
na małej kartce papieru
zapisany długi rząd liter

Przemilczam swoją obecność
zasklepiony w kokonie
wirtualnych myśli

Jestem jak nienakręcony zegar
z nieczytelnym cyferblatem
bez pomysłu na przyszłość