siła

romantyczne noce
pod nieba dachem
przyciągają mocą
waty cukrowej

miał piękny czas pełen swobody
pędziwiatr zapędzony w tarapaty
ucieczką przez mosty za rzeki góry i lasy
zamienił beton na lekką tekturę
wysłużył dochodząc do siebie
płową brodę grubszą skórę
koczując beztrosko pod byle murem
pilnowł nacami gwiazd kij obejmując
dni kleił dawką marzeń tułacza
śniąc w kartonach z całego świata

zajrzał kiedyś do domu jątrząc stare rany
został tym jeszcze bardziej przegranym
broni więc z kretesem na nocnej warcie
swoje uboczną szkodą osaczone życie

niekiedy wzdycha
rozchodząca się dreszczem ulga