o odbieraniu

o odbieraniu

nie sposób zalać wgłębienia stare
palącą lawą naszych emocji
która wypełnia goryczy czarę
kpiąc z innych można i siebie okpić
bo źle jest dać i odebrać wiarę

kaleczy serce kłująca zadra
płochej przysięgi przed siłą wyższą
tak łatwo bowiem się na to nabrać
że się zbuduje świetlaną przyszłość
źle dać nadzieję a potem zabrać

w klepsydrze czasu piasku ubyło
bo się rozsypał w pustynię uczuć
upadkiem czyniąc pierwszą zawiłość
doprowadzając do złudzeń puczu
najgorzej dać i odebrać miłość

www.przemekwroblewski.manifo.com