Obrządek

To naprawdę dobry człowiek.
I taki szlachetny.
Wszyscy go lubiliśmy.
A dzisiaj można nawet powiedzieć
całkiem szczerze bez ryzyka:
„kochaliśmy go!”
I umarł sobie, biedak
i w dole leży.
Nastała cisza,
A każdy, kto gapił się w ów dół,
w pełni zaznał należnej porcji smutku
ze świeżo wypranym
i jakże teraz czystym sumieniem.
Ciekawe – spytał ktoś przerywając milczenie –
kto na kogo patrzy z góry?
To co – gdzie ta stypa, bo zgłodniałem –
zapytał ktoś inny.