Słowo

Jest zbawieniem i zmorą poetów
w wartkiej lawinie skojarzeń
przepływającym wąwozem czasu
kopiowane na miękkich dyskach
naszej milczącej nieświadomości
zszarganej zgiełkiem dnia

Z zapomnianymi imionami wieszczów
wgniecionych przez walec historii
w czarną masę asfaltowej drogi donikąd
ze zdaniami wydłubanymi podstępnie
przypadkowych skojarzeń

Słowa które często po przeczytaniu umierają
składane na cmentarzysku liter i obrazów
by zmartwychwstać w umysłach
tych co początku świata nie pamiętają

będąc w alfabecie ludzkości
duplikatem bez znaku jakości