Destabilizacja

Poprzez ołowianą kotarę chmur
prześwitują źdźbła słomianego
porannego słońca
masa mego ciała
równa ułomności
destabilizuje mój świat
usiłuję rozwikłać
kolejne supełki pytań
szukając dogodnej drogi
na ścieżkach niestałości
ruchomych piasków dnia

będąc kulą u nogi
moich marzeń