Armia

Armia



W jedenasta rocznicę pożegnania z mundurem żołnierza zawodowego



Wiele lat byłem prawdziwym dowódcą,
lecz nadal wolę pocieszać przegranych
niż gratulować zwycięzcom.

Połykam ślinę na linii frontu
nie tylko za dobrą sprawę,
wierzę, że Bóg jest z nami
i z nimi.
(To nigdy nie podobało się moim przełożonym).

Kiedy zakładam zbroję przeciw racjom zwycięzców
wywnętrzam się niczym zwyciężony.
Mam to, co chciałem,
więc ukrywam się w zaułkach z wieloma przenośniami,
które tłumaczą niedoskonałość
pokonanych.

Nade mną bezsilna, korodująca zbroja
ze śladową ilością niepotrzebnych resztek
mojej armii.


Armii z ołowianych żołnierzyków.