***

za oknem
brudnobiałe niebo
i nagie ramiona drzew pod
którymi leżą resztki jesieni
spowite poranną mgłą
snują się wolno myśl
smutno bez kwiatów
i widoku delikatności skrzydeł motylich
wyostrzonych w słońcu
sikorki
obsiadły karmnik
czekają na słonecznik
w mgle skrada się kot