tuż za tą prostą

Okryte myśli i spojrzenia kuse
wysmukłym słowem się snują
zaledwie zarys pociągłym ruchem
bo tak nieśmiało się czują

ukradkiem umyka spotkanie
z ostatnią dozą słuszności
serce zimne i twarde jak kamień
a skóra zwyczajna i kości

niewielkie są te nikłe sprawy
pełne niewiedzy i pominięte
niczym zaległy w tęsknocie nawyk
tuż za tą prostą i przed tym zakrętem.