Rozstaje

Pod niebem czarnych plam
szukam błękitu

nie można ot tak umrzeć

kiedy jeszcze
nie dotknęło się słońca

Kręci się szaleństwo
pokłady ciepła niszczy

serce wrze w pogoni swego

nadzieja nie umiera
tli się żarzy skrzy

Powstać nie mogę
a muszę przecież iść dalej

za brzmieniem głosu duszy

dopokąd pójdę bo tego
oczekuje ode mnie Pan