Rola życia

5.0/5 | 14


Obsadziwszy mnie w wątku
o uczuciu, z cynizmem przez ciebie
kierowanym, spoczęłam w łożu jaszczurki,
której symbolem jest tysiąc twarzy.

Jest to coś więcej, niż metafora o życiu,
którego istotą jest miłość, a z którym
tak brutalnie obchodzi się los.

Szmaciana lalka, starta z pamięci
niczym teatralny makijaż,
rzucona do kufra z innymi.
Mianowana kustoszem własnych porażek.

Skazana na odtrącenie,
z przyjaciółką – wódką, gram nową postać –
oddaję ciało w celi odosobnienia.

Dorosłość wystawia rachunek
za przedłużenie dziecięcej ufności.


©Ivka Nowak, październik 2014

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: