Przechodniu

inteligentny kulturalny
z uśmiechem beztroskim
beznadziejnie przyziemny
uwikłany w swej
bylejakości

ocknij się

drzewa ponownie
zapłonęły zielenią
w ziarnach
wysianych w polu
ożyła nadzieja

zrzuć kajdany
swoich swych
ułomności

choć niepewność
wciąż czai w cieniu
twego milczenia