Burza - nie burza

Grzmot grzmoci w głowę,
mózg figle płata,
włos dęba staje, marsz mięknie,
melodie nowe
rącze staccatta
wplatają w przaśną piosenkę.

Błyskają oczy,
czas gdzieś się cofnął,
w żołądku miesza tsunami,
serce krew tłoczy
z mocą stokrotną,
dzień międli w dołku, noc mami.

Księżyc pijany
sadzi zasadzki,
głowa aż dudni od podniet,
Zeus z trójzębem
wysuwa macki.
Grom się nadyma... oj - rąbnie!

A jak już rąbnie
z nieludzką siłą,
piorunem trzaśnie na odlew,
to człekiem tąpnie,
(cóż - całkiem miło),
ckliwe uczucie burz głodne.

22.07.14