Sczeznę

Dając sobie szansę
pomyliłam się który
to już raz nie pamiętam

to że nie chcę być sama
nie znaczy że się rzucam
byle jak na wszystkich

są granice sumienia a mur
ma swoją wytrzymałość
nikt nie jest niewzruszeń skałą

początkiem była ucieczka
przystanią skończyć się miała a
stała się udręczeniem wędrówki

A jeśli nie jestem nie byłam
kochana nigdy przez nikogo
więcej niż chwilę słabości