krótki dystans

nie łatwo się płynie
krokodylom rzecznym
w odmętach pod stołem
gdy osunie się łokieć

kroplami biegną samotne noce
po szybach brudnych
jak grzech

co z nas tak pot wyciska
tej egzystencji krzykliwe gęsi
za miedzą gdzieś

uczymy się płakać i śmiać
czy nie umiemy uciekać w deszcz