tak niedawno

wczoraj tańczyłaś kółko graniaste
kolana moje strzelały nieśmiało
dzisiaj do walca ciebie prowadzę
w butach pięty z kojącym plastrem

jeszcze wczoraj skakałaś po drzewach
dusza mi na ramieniu truchlała
siódme poty na plecach czułem
dzisiaj szach matem mnie odstawiasz

dopiero co mojej rady niekiedy słuchałaś
pierwszych boleści koszmarów złości
teraz ja ciebie słucham i staram
za twoim życiem jakoś nadążyć

jeszcze wczoraj byłem i stałem
po środku moich marzeń
przechodzę w natępną fazę
snucia nici wspomnień

przyszłość i tak się odbędzie
pozwoli nam z siebie dać
jeszcze to na co nas stać
nam tobie i mnie