Bankrut

po omacku na skróty
przysłonięty nieswoim cieniem
z szarym kapturem codzienności
w masce o posępnym odcieniu
przypudrowanej dawnym uśmiechem
jak złodziej za pazuchą
skrywa swoje pragnienia
podążając drogą do nikąd
jak do znikającego celu

ograbiony
ze złudzeń
wędrowiec

spełniający
się w słowie