Odnajdując siebie

odnalazłam dobry nastrój na rogatkach
odgrzebałam przytuliłam i nie puszczę
wyłowiłam podtopiony w gadkach-szmatkach
wyłuskałam z ramion haszczy traw i bluszczy

przegoniłam zawiesinę chmur złowieszczych
słońce wyszło przecierając z blasku oczy
burze chyłkiem grzmią znów chcąc mój stan zbeszcześcić
ja się stroszę by móc z nimi bój mój stoczyć

odnalazłam uśmiech co się czaił w trzewiach
zakopany w zapomnieniu dał się wskrzesić
teraz dusza zachichocze i zaśpiewa
i się nie da uśmiechowi znowu zbiesić

odnajduję siebie krok po małym kroku
pośród miriad niespełnionych snów i marzeń
w labiryncie wątpliwości tkwiących wokół
w pełnej szklance czyhającej w mrocznym barze

RC 23.05.14