Żałość

rozkraczyła się żałość i kwiczy
choć ją szturmem chcę zamknąć w piwnicy
rozpostarła się chwacko
i przywarła jak macką
pluje jadem i wprost się handryczy

zabełtała mi wszystkie kolory
choć zazwyczaj barw zapas mam spory
zgrzyta głośno zębami
strzyka śliną i łzami
ja hebluję kolejne zadziory

rozmamłaństwo w żałości tkwi wielkie
ni ją kijkiem ni słodkim karmelkiem
atakuje znienacka
to szpileczką to packą
podśpiewując (na full) konopielki

powsadzała w imadło radości
i cynicznie się śmieje (po złości)
mnoży smutki i lęki
i fałszuje piosenki
odstraszając przyjaciół i gości

RC 10.05.14